Je wil iets meer over me weten? Ok, dat kan. En je mag het zelfs verder vertellen!
Geboren in Gent op een Goedvrijdagse vierde april van het laatste jaar van de sixties. Opgegroeid in de Gentse wijk Sluizeken-Tolhuis in een gezin van zelfstandigen, tussen drie oudere broers en een jongere zus. School gelopen in schijfjes van drie jaar per school, zonder ooit ergens te zijn buitengevlogen. Kleuterschool Blaisantvest, Parochieschool Heilig Kerst, Sint-Lievens Goudstraat, Sint-Lievenscollege Zilverenberg en dan Vrije Handelsschool Sint-Joris Steendam. En buiten gekomen ( kleerscheuren noch herexamens) met een A2 Bedrijfseconomische Informatica. Eén jaar graduaat boekhouden was er teveel aan, want het avontuur van het ‘echte’ leven wenkte… Eerst een paar jaar vertegenwoordiger geweest in kantoormachines en zelfs vuilbakken. Maar dan toch zelfstandig geworden en een familiale bloemenzaak overgenomen. Huisje, tuintje, boompje, kindjes (3 stuks) en de zaak overgelaten om een zelfstandige bijverdienste verder te combineren met een full-time job bij een grote plantenexporteur-transporteur. Vervolgens de opgedane ervaring bij VDAB geconsolideerd om instructeur Heftruck en Magazijn te worden. Een grote speler op de uitzendmarkt haalde mij daar weg om een plaats op te vullen als instructeur in hun logistiek opleidingscentrum. Maar toen er 19 fundamentalistische idioten het nodig achtten met 4 vliegtuigen het fenomeen 9/11 gestalte te geven, was het voor de uitzendsector ‘back-to-corebusiness’ en vloog ik buiten wegens ‘herstructureringen’. Thuis ook, evenzeer wegens ‘herstructureringen’. Zelf snel een fantastische madam tegen het virtuele lijf gelopen, de kids zijn er dol op, zij op mij en vice versa. Weer zelfstandige geworden, keihard gewerkt, maar de strijd verloren. Overinvesteren en dan mezelf letterlijk te pletter gewerkt… Na twee dagen ziekenhuis was dokter De Potter duidelijk: “Zelfs een politieker werkt zo hard niet.”
Mijn drijfveer ligt voor de hand. Onze kinderen en kleinkinderen de kansen op een toekomst geven die ze verdienen. Kansen op een veilige en tolerante samenleving waar werken en ondernemen wordt beloond en zelfontplooiing een hoog goed is. Zonder de vrees dat de volgende generatie hun pensioen niet zal kunnen betalen. Maar vooral veel vrijheid … blijheid.
