Om maar één voorbeeld te geven: LDD wil alle banenplannen afschaffen, wat op zich een zeer goede zaak is. Ik deel ook de mening dat bij maatregeltjes die de ene bevoorrechten er steeds anderen zijn die het gelag betalen.  Alleen vergeten ze bij LDD te vermelden dat de 4,533 miljard euro die daarbij als besparing wordt ingeschreven rechtstreeks zullen worden gedragen door de bedrijven en ondernemers waardoor de concurrentiepositie van de Belgische ondernemingen een diepe duik dreigt te maken. Evenwel wordt een lineaire lastenverlaging ten belope van 20 procent voorgesteld ter vervanging van de banenplannen, maar de kostprijs daarvan wordt niet verrekend. On ne sait pas avoir le beurre et l’argent du beurre…

Dan de 2,6 miljard die zou worden bespaard bij de afschaffing van de provincies : knap idee, en ik sta er volledig achter, we leven immers niet meer in het napoleontisch tijdperk. Communicatie met de hoofdstad gebeurt met een muisklik, niet langer met de diligence of postduif.
De gemeenten en gewesten zullen niet pikken dat ze alle taken van de provincies moeten overnemen zonder dat ze daarvoor inkomsten verkrijgen. Maximaal 50 procent van de totale kostprijs van de provincies kan worden bespaard door de herschaling van de provinciale bevoegdheden naar onderliggend of bovenliggend niveau. Een blunder van 1,3 miljard m.a.w.. Bovendien zijn provincies en gemeenten zijn geen federale bevoegdheid, en kan deze besparing dus ook niet op het federale niveau worden ingeschreven. Je bent confederalist of je bent het niet. Alweer het verhaal van de boter en het geld van de boter, maar dan op ideologisch vlak.

Als uitsmijter nog een “Muytersken” maar 50 keer erger : volgens LDD is op de werf “Energie en Milieu” 1 miljard + 1,2 miljard = 2,9 miljard. Hallo Rob, Lode… Machinetje kapot? Ik kom na herhaaldelijk optellen op slechts 2,2 miljard.

Ik heb het plan nog maar heel snel diagonaal gelezen en kom tot te vaststelling dat er van de 22 miljard vooropgesteld door LDD al minstens 6,5 miljard compleet ongeloofwaardig is… De rest kleed ik ook nog wel uit, op mijn gemakske, als ik wat meer tijd heb.

Ze hebben daar in ieder geval dringend een nieuwe, kritische, medewerker nodig op hun afdeling begroting. Want nu worden er luchtbellen geblazen op een manier waar zelfs Madoff iets van kan leren.

Ik contesteer met klem deze beslissing omdat de motivatie ervan op los zand is gebouwd. Onderstaande elementen staven dit.

‘De verklaring op eer’ die door alle kandidaten vooraf werd ondertekend bevat enkel de mogelijkheid een lid uit te sluiten van deelname aan de verkiezing, geenszins de mogelijkheid om een behaalde uitslag te schrappen. De uitspraak van Jean-Marie Dedecker in Terzake van 26 maart 2010: “Wij zijn zodanig democratisch mevrouw (Cools), dat hij op de lijst staat van de voorzitters, en als onze leden daarmee akkoord zijn, met dergelijke praktijken, van meneer Dobbelaere, dan moeten ze voor hem stemmen.”, staat in schril contrast met “Die jongen gaat eruit!” (Jean-Marie Dedecker in Zevende dag, daags na de verkiezing) op het ogenblik dat bekend raakt dat ik 10,14 procent van de stemmen behaalde. Als de partij mij op grond van een schending van de verklaring op eer had willen uitsluiten als kandidaat voor deze verkiezingen, dan had de RGV dit ad hoc moeten beslissen, vóór de verkiezingen.

Het kiesreglement waarop LDD zich beroept om mijn verkiezingsuitslag post-factum te schrappen en mijn verkiezing ongedaan te maken is nooit schriftelijk of per e-mail bezorgd aan de kandidaten, noch aan de leden. Het is enkel verschenen als eerste pagina bij de electronische stemming op het ogenblik dat de stemming reeds open was.

Het argument als zou ik onvoldoende hoffelijkheid en respect hebben getoond ten aanzien van de partij, de kandidaten of haar leden houdt evenmin steek. Ik heb enkel feiten aangehaald, weliswaar in de media onzorgvuldig verengd tot het in vraag stellen van de bestuursvergoeding. Ik heb op geen enkele wijze de extra vergoeding die Jean-Marie Dedecker als voorzitter ontvangt in vraag gesteld of gecontesteerd, wel de financieringsconstructie en het gebrek aan transparantie daarover tegenover de leden.

Als de partij mij respectloosheid en onhoffelijkheid aanwrijft, wat dan te zeggen van de uitspraak van Dhr. Dedecker : “De rattenkolonie is groter dan ik had verwacht.” (Het Nieuwblad op zondag 28 maart), daarmee verwijzend naar de 137 leden die voor mij hebben gestemd? Er bestaat geen twijfel over dat ik tegenover de medekandidaten voor de bestuursniveaus waarvoor ik wel rechtstreeks ben verkozen, mij voor, tijdens en na de verkiezingscampagne hoffelijk en respectvol heb gedragen, waardoor ik meen, als legitiem verkozene, mijn lokaal en provinciaal bestuursmandaat op te kunnen nemen.

Bovendien wordt met deze eenzijdige, ondemocratische beslissing, mijn recht op verdediging geschonden. Ik heb op geen enkele wijze de mogelijkheid gekregen elementen ter verdediging aan te brengen bij de RGV, ik ben zelfs niet op de hoogte gebracht van de feiten die men mij ten laste legt, noch werd ik op de hoogte gebracht van de huidige samenstelling van de Raad.

Bovendien kan ik niet anders dan de objectiviteit van de RGV in twijfel te trekken. De voorzitter van de Raad, Dhr. Piet Deslé, staat op de loonlijst van de partij. Conform de statuten van de partij, heeft enkel de partijvoorzitter het recht om het personeel te benoemen en te ontslaan. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt?

Een goed initiatief. Misschien wat onvolledig qua aangereikte oplossingen, maar wel de vinger op de juiste wonde. Onze jongeren, zelfs onze ongeboren kleinkinderen, worden inderdaad met een zware schulderfenis opgezadeld. Veel zwaarder dan deze die wij door de vorige generaties kregen voorgeschoteld.

Je hoeft geen jongere te zijn om de petitie te ondertekenen, ouders en grootouders hebben er ook baat bij… ‘t zijn de jongeren die de zorg voor de ouderen ooit opnemen, ‘t is altijd zo geweest, en het zal altijd zo blijven.

Doen!

1. Is Chris Dobbelaere een nestbevuiler?

Ik zie ook de stront in ons nest liggen, maar heb hem niet gescheten. Ik sta wel klaar om hem op te kuisen, daarvoor vraag ik nu de toestemming aan de leden.

2. Wil Chris Dobbelaere de partij kapot?

Neen, integendeel. Ons programma getuigt van het gezond verstand waarop wij ons zo graag en terecht beroepen. De rechtlijnige liberale ideologie vind je nergens zo goed terug als in de schoot van onze partij. Ik trek enkel aan de noodrem van een trein die richting afgrond dendert. Ik wil de leden, zeker de militante leden, en de Vlaamse kiezers de partij geven die hun aanvankelijk werd beloofd. Deze zou democratisch, eerlijk en rechtlijnig zijn.

3. Mag een partijvoorzitter een jaarloon krijgen van 55.000 euro?

Ja, het mag zelfs meer zijn. Maar de leden hebben het recht om dit te weten, wat niet het geval was. Ik denk dat het loon van de voorzitter van onze partij even hoog mag zijn als dit van een fractieleider in het parlement. Maar dan moet de voorzitter ook zijn taak als voorzitter ten volle uitoefenen. Ik vind dit oncombineerbaar met het bekleden van een wetgevend mandaat. (Ik vind trouwens geen enkel politiek mandaat combineerbaar met een ander politiek mandaat.) Jean-Marie delegeert de uitvoering van het voorzitterschap aan de eerste ondervoorzitter die ook betaald moet worden. Het voorzitterschap wordt dus twee keer vergoed.

4. Had dit debat niet beter intern gevoerd geweest?

Ja, maar de kans was er niet. Het was blijkbaar ook niet de bedoeling dat die kans er zou komen voor de bestuursverkiezing. Wat werd voorgesteld als een nationaal voorzittersdebat ‘enkel toegankelijk voor leden’ waarbij iedereen dacht, zeker ikzelf, voluit te kunnen gaan in de beslotenheid van een ledenvergadering werd plots een mediamoment. Een anekdote van die avond die kan tellen : Toen een lid aan de ingang zijn lidkaart niet onmiddelijk kon opdiepen werd hij opgehouden. Maar na de vraag of zijn perskaart ook goed was en deze bovenhaalde, was er plots geen enkel probleem meer. Had ik woensdag het thema aangesneden, het resultaat in de pers was net hetzelfde geweest…

5. Verdient Jean-Marie Dedecker niet wat meer respect?

Het respect dat iemand verdient is rechtevenredig aan de mate waarin hij een ander met respect bejegent. Of uitlatingen zoals : “Ik moet hier alles zelf doen!”, “Leden zijn boskabouters!”, “Vlamingen zijn een laf volkje van sjoemelaars en lamme goedzakken”, “De rode duivels zijn strandjanetten!”, “Een IQ omgekeerd evenredig aan de kledingmaat.”… getuigen van respect, laat ik aan uw eigen oordeel over.
Ongetwijfeld verdient Jean-Marie Dedecker respect voor wat hij heeft verwezenlijkt, evenzeer als de massa anderen die hebben meegeholpen bij de verwezenlijking van dit project. Alleen stond Jean-Marie nergens, al de anderen evenmin. Hij mag dan al de bezieler en stichter zijn, de partij is niet zijn exclusieve eigendom, de partij is van àlle leden.

6. Is Jean-Marie Dedecker een ‘leider’?

Neen, het is een misleider. Wie zich beroept op de slogan “Ik doe wat ik zeg!’, moet dat hard  maken. Willen de kandidaten die nooit de lijstplaats hebben gekregen die hen door Jean-Marie in hoogst eigen persoon werd beloofd daar nu even voor uit komen? En ook de kandidaten die op zijn minst een bepaalde plaats werden voorgespiegeld? De lokale afdelingsbesturen die vruchteloos hebben zitten wachten op zijn vooraf toegezegde en geafficheerde aanwezigheid op een activiteit?

7. Kan LDD overleven zonder Jean-Marie Dedecker?

Niemand is onmisbaar, niemand. De vraag is eerder hoe lang LDD nog zal overleven mét Jean-Marie Dedecker aan het roer. De leden haken massaal af, nog even en er zijn meer ex-leden dan leden. Tienduizenden kiezers mijden de partij net omwille van Jean-Marie Dedecker, terwijl ze het programma van de partij echt vinden getuigen van gezond verstand.

8. Liegt Jean-Marie Dedecker?

Ja, als de pest. Ik geef daarvan twee zeer recente voorbeelden.
“Dobbelaere werkte 2 jaar bij ons in de boekhouding…” Jean-Marie weet heel goed dat ik nooit in of aan de boekhouding van de partij heb gewerkt, omdat de boekhouding van de partij deels wordt gevoerd in Ledegem bij en door de nationale penningmeester Paul Vanhie, en deels op het boekhoudkantoor van Luc Dedecker. Ik werkte als parlementair medewerker deels in Brussel op de federale fractie, deels op het nationaal partijsecretariaat in Gent. Mijn “werk voor de boekhouding” heeft zich beperkt tot het af en toe openen van een factuur die abusievelijk toekwam in Gent op het nationaal secretariaat, deze in te scannen om ze rechtstreeks door te mailen naar Paul Vanhie.
”… ik heb hem daar (over de extra 55.000 euro voor de voorzitter) nooit iets over horen zeggen.” Ik kon daar niks over zeggen, omdat ik, zoals 99,5 procent van de partijleden, het doodeenvoudig niet kon weten. Op het ogenblik dat ik het wel wist heb ik daar intern een aantal personen over aangesproken, waaronder de fractiesecretaris en rechterhand van JM, die me uitdrukkelijk heeft gevraagd om dit niet te gebruiken tijdens de campagne van de voorzittersverkiezingen.
“Natuurlijk is dit algemeen bekend.” (over de 55.000 euro voor de voorzitter) De leden die dit wisten voor ik het bekend maakte mogen nu hun hand opsteken! Zelfs een aantal parlementsleden vielen van hun stoel.

9. Valt dit te rijmen met efficiënt beheer van de partijmiddelen?

Neen. In andere partijen dragen parlementairen een deel van hun mandaatsvergoeding af aan de partij, omdat ze nu eenmaal hun mandaat mede te danken hebben aan die partijwerking. Bij ons is dit niet het geval. Geen enkele mandataris zou immers bereid zijn om een deel van de wedde af te staan om de bonus van de voorzitter te kunnen betalen.
Ondertussen blijven de lokale afdelingen op hun honger zitten wat betreft financiële en logistieke middelen en hun vraag naar kadervorming. In het jaar 2008 werd welgeteld 2.013 euro uitgegeven aan kadervorming volgens het publieke jaarverslag van de partij.

10. Geloof ik nog in onze partij?

Absoluut, toch in de ideologie en het programma. Een partijideologie is nooit toewijsbaar aan één persoon, het is een convergentie van het wenselijk maatschappijbeeld van duizenden personen. Dus zoiets als ‘de ideologie van Jean-Marie Dedecker’ bestaat niet, hoogstens ‘de ideologie die Jean-Marie aanhangt’. Het programma werd geschreven en ook goedgekeurd door de leden. Ik geloof in de kracht van onze militanten en in het eigen potentieel binnen de partij. We moeten dit koesteren.

Dat kan als jullie nu allemaal duidelijk kiezen voor verandering!

Ik ben niet alleen kandidaat nationaal voorzitter. Ook voor het nationaal partijbestuur, het provinciaal bestuur van Oost-Vlaanderen, en voor het lokale bestuur van Gent zal je mijn naam terugvinden op de lijst.

Ik blijf wie ik ben, een militant! Ik weet dat jullie dat ook waarderen en zullen laten blijken!

Laten we vooral niet de kandidaten voor de lokale besturen vergeten. Dàt zijn de militanten, de veldwerkers. Zij vormen de voelsprieten van LDD en zullen de komende 5 jaar de aanspreekbaarheid van onze partij waar maken op het terrein. Zij zullen mee knokken om ons schitterend programma bij iedere Vlaming te krijgen. Bedankt voor jullie engagement!

Beste leden, vergeet jullie stem niet uit te brengen vrijdag of zaterdag. Voor wie je ook stemt, maak gebruik van je stemrecht! De kandidaten verdienen je stem. En kies voor elk niveau de kandidaten met het project en de visie waardoor je jezelf het meest aangesproken voelt. Ook als ik dat zou zijn…

De lokale kandidatenlijsten zijn beschikbaar via de provinciale voorzitters.

Je kan vanaf deze landingspagina kennis nemen van wie welk project verantwoordt.

Dit debat zal plaatsvinden in het Tuincafé (Eurotuin), Fraterstraat 111 te 9820 Merelbeke.

U bent welkom vanaf 19u30 op vertoon van uw LDD-lidkaart.

Het debat zelf zal starten om 20u.

Na het debat zal er voldoende tijd worden vrijgemaakt om vragen uit het publiek te beantwoorden.

Allemaal op post? Ik in ieder geval wel!

Het is weer een sterk staaltje van aankondigingspolitiek. U haalt dit weekend de media met wat LDD al sedert haar ontstaan in haar programma heeft gebetonneerd, het onbeperkt bijverdienen door wie de volle pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt.

Het rustpensioen is een verworven recht voor ieder van ons. Er is geen enkele reden te bedenken om het pensioenrecht te beperken omdat er andere beroepsinkomsten zouden zijn. Het pensioenrecht wordt immers ook en terecht niet beperkt voor wie na de pensioenleeftijd nog inkomsten heeft uit roerend of onroerend vermogen.

Er is niks mis met kranige ouderen die hun werklust en ervaring willen aanwenden om hun soms al te karige pensioen aan te vullen. Velen onder hen zouden zich er zelfs, naast financieel, ook  sociaal, lichamelijk en geestelijk op voelen vooruitgaan. Daar bent u het blijkbaar ook mee eens, iets dat ik alleen maar kan bejubelen.

Waarom ben ik dan wel ontevreden met uw uitspraken? Omdat je het niet moet zeggen, maar moet DOEN! U zit de ministerraad voor en bent bijgevolg bij machte dit onmiddellijk op de agenda te zetten, uw gedacht door te duwen en de kabinetten van uw franstalige ministers van Arbeid (Non!), Sociale Zaken (Les mérules…) en Pensioenen (Burps!) aan het werk te zetten om de wetsontwerpen voor te bereiden die bij de Kamer moeten worden neergelegd. Op die manier zou u nog dit jaar deze absurde regeling uit de wereld kunnen helpen.

Nu blijft het bij het laten watertanden van de duizenden bejaarden die al dan niet noodgedwongen een cent bijverdienen en daardoor op het einde van het jaar hun pensioen, of op zijn minst een aanzienlijk deel ervan, teruggeëist zien door dat lelijke gedrocht aan het Brusselse Zuidstation. Je weet wel, want je ontvangt de brieven ook, … die gepensioneerden die omdat ze, ondanks het nauwgezet in de gaten houden van het cumulplafond maar daarbij hun verlofgeld uit het oog verloren, de wanhoop nabij zijn nadat ze een terugvordering in de bus kregen.

Uw verklaringen in de pers stinken uren in de wind naar het voortijdig op gang trekken van de kiescampagne van 2011. Binnen een aantal maanden kan je waarschijnlijk zeggen dat CD&V wel voorstander is van het afschaffen van het cumul, maar dat het de anderen zijn die dwars liggen. Het is bedenkelijk om electoraal te surfen op de miserie van sommige van onze grijzenden.

Stop dus met uw gazettenpraat maar klop eens op de tafel op uw vrijdagse vergadering met uw collega’s! Nu lijkt het alsof u schrik heeft dat het alweer een ‘communautair geladen’ dossier zou worden.

Groetjes,

Chris

En ondertussen is het kruipwerk gedaan, ik ben er niet rouwig om. We kunnen starten!