Pat Condell

Ik kan er niet genoeg van krijgen. De videoboodschappen van Pat Condell.

Zijn voorlaatste boodschap is oh-so-relevant in het Burqa-debat!

Leentje buur spelen in het LDD-programma.

Hoe kan je anders het artikel van Koenraad De Wolf in Tertio van 20 april 2009 noemen? Alhoewel, great minds thik alike… kwestie van Gezond Verstand.

Wijze woorden van Koenraad in Tertio, maar met pijnlijke gevolgen voor de financiering van het blad. Francine Swiggers duldt enkel journalistieke vrijheden indien ze de politieke vrienden dient. Wiens brood men eet, diens woord men spreekt.

Electronische maaltijdcheques? Zeg neen tegen uw werkgever!

De, vol myope idioten zittende, ministerraad heeft vrijdag het invoeren van electronische maaltijdcheques goedgekeurd. Quickie heeft zijn slag thuisgehaald, of liever, de slag van Fedis, de federatie van de distributieketen. Zeg maar de vakbond van de distributiegiganten, de club van de hypermarkten en discounters, de loge van de Quicks (hoe toepasselijk) en de Mc-Does…

Geen goede zaak voor liberalen en zelfs niet voor niet-liberalen die maaltijdcheques ontvangen van hun werkgever. De werkgever zal namelijk kunnen kiezen om de papieren maatijdcheques om te zetten naar een soort plastic betaalkaart die iedere maand zal worden opgeladen met de tegenwaarde van het afgesproken aantal maaltijdtitels. Administratieve vereenvoudiging heet dat, maar dan enkel voor bijzienden. Waarom? Daar hoort een woordje uitleg bij.

Om te beginnen is er de vrijheid van de gebruiker die in het gedrang komt. Indertijd werden de maaltijdcheques ingevoerd om de werknemers van een bedrijf zonder eigen kantine ook te laten genieten van de voordelen van een sociaal voordeel die de werknemers van bedrijven met een eigen restaurant wel konden genieten. Met de cheque kon de werknemer gecompenseerd worden voor het voordeel dat werknemers van bedrijfsresto’s genoten en zijzelf niet. Ondertussen wordt de maaltijdtitel gebruikt om zowat alles wat de naam ‘voeding’ waardig is aan te kopen. Een prei, een spons-met-vlees in de fast-foodtent, een blikje cola met broodje uit de plaatselijke bakkerij, een kleintje-met-stoofvleessaus-en-mayonnaise, een dagschotel bij Lunch-Garden, maar ook de voeding, al dan niet kant-en-klaar, in de supermarkt.

Met een electronische versie van de maaltijdtitel zullen een aantal van je favoriete adressen tot het verleden behoren. Bij Delhaize en concullega’s, in de ketenhamburgerkeet en de broodjesfranchisers zul je nog terecht kunnen met je vriendje in Sodexo- of Accorplastic. Je maaltijdcheques aan moeder of zoon doorgeven, een pak friet of een club maison bij Alain of Katrien… vergeet het maar. Dus ook de kleine zelfstandige wordt een oor aangenaaid.

Nu kan je zorgeloos je papieren titeltje spenderen zoals je dat zelf wilt. Iedereen aanvaardt je maandelijks extra-legaal voordeel als een briefje van 6 euro. Eens je over een plastieken portemonneetje beschikt met daarop je middagmaalcompensatie zal dat een stuk moeilijker worden. Want welke frietbarak of broodjestoog zal nog je maaltijdproton kunnen, of willen, aannemen? Enkel diegenen die een maandelijkse kost van 50 tot 75 euro willen dokken aan de uitgiftebedrijven of medeplichtige banken. Laat mij duidelijk zijn. Als ik een eettent zou uitbaten, dan komt zo een plastickassa niet in mijn keet. Je riskeert als uitbater immers een maandelijkse vaste kost die je brutomarge op het relationeel verkochte dik overstijgt. 750 euro broodjes per maand met maaltijdcheques waarvoor je 75 euro servicekosten moet betalen… doei, ik doe niet mee!

Ongelofelijk dus hoe dit deeltje ‘Big-Brother’ wordt gestimuleerd door Vincent Van Quickenborne. Ik dacht dat die Kortrijkzaan een liberaal was, maar hij laat zich blind voor de kar van de giganten spannen zonder stil te staan bij de individuele vrijheden van de ontvanger van de maaltijdcheques. Laten we echter hopen dat je als werknémer kan kiezen tussen plastic en papier. Dan kunnen jullie allemaal volmondig ‘neen’ zeggen tegen je werkgever, en gewoon papieren maaltijdtitels blijven eisen. Die kan je tenminste uitgeven waar je dat wenst.

En laat ons hopen dat het ganse systeem van nepgeld, wat maaltijd- en ecocheques per definitie zijn, snel mag verdwijnen. Dat kan alleen door de lasten op arbeid drastisch te verlagen. Dan zijn dergelijke ondingen niet langer nodig.

De ene kinderopvang is de ander niet.

Het Neutraal Syndicaat voor de Zelfstandigen vreest voor de kwaliteit van de zelfstandige kinderopvang in Vlaanderen. En ze hebben gelijk, alleen is het persbericht van NSZ te weinig gestoffeerd om een duidelijk beeld te krijgen wat er binnen die sector eigenlijk aan de hand is.

Vlaanderen heeft een voorschoolse kinderopvang op twee snelheden. De ene wordt georganiseerd door zelfstandige initiatiefnemers, de andere door de zogenaamd ‘gesubsidieerde’ sector, meestal gemeentebesturen of organisaties die onder de vleugels van de zuilen opereren. De eerste categorie wordt niet of aalmoesgewijs ondersteund door de Vlaamse overheid, voor de tweede soort inrichters zijn de vetpotten schier onuitputbaar. Hoewel beide dezelfde dienstverlening aanbieden aan de ouders die er gebruik van willen-moeten maken, worden de zelfstandigen in de sector wel geacht dezelfde kwaliteit te bieden.

Het gaat hier niet over kommaneukerij over een paar euro meer of minder, het is werkelijk alles voor de zuilen en niks voor de zelfstandigen. Zo krijgt een thuiswerkende onthaalouder helemaal niks van de Vlaamse overheid, terwijl een thuiswerkende onthaalouder onder de koepel van de zuilen goed is voor afgerond 3.400 euro per opvangplaats per jaar. Geld dat niet naar de onhaalouder zelf gaat, want die krijgen van de koepels slechts een nepstatuut met een soort van ‘vrijwilligersvergoeding’, maar naar de koepel zelf die gezien artikel 180 en volgende van het Wetboek InkomstenBelasting zelfs nog nooit een belastingsaangifte heeft moeten invullen. Bij de groepsopvang is de situatie nog schrijnender. Een ‘mini-crèche’ krijgt als zelfstandig initiatief onder voorwaarden een ondersteuning van pakweg 550 euro per opvangplaats per jaar. De créches van de gemeentebesturen en zuilen mogen rekenen op om en bij de 10.000 euro per opvangplaats per jaar. De gesubsidieerde sector heeft wel de verplichting om met vaste prijzen te werken en voor ieder kind een inkomensgerelateerde dagvergoeding aan te rekenen aan de ouders.

Beschikbare en kwalitatieve kinderopvang is een noodzaak om ouders de kans te geven te participeren op de arbeidsmarkt. Bovendien is het aanbieden van betaalbare kinderopvang van cruciaal belang om een werkloosheidsval te dichten. Veel alleenstaande ouders blijven immers ongeactiveerd omdat kinderen naar de opvang sturen om een job aan te nemen resulteert in een lager netto-inkomen dan de werkloosheidsuitkering aangevuld met de bijhorende verhoogde kinderbijslag. Om daaraan te verhelpen mogen we dus best overheidsmiddelen investeren in kinderopvang.

Maar laat het ons dan zodanig doen dat de ondersteuning terecht komt waar ze nodig is, met name bij de ouders die de ondersteuning het hardst nodig hebben. Dat kan door, ongeacht wie de opvang organiseert, alle ouders inkomensgerelateerde kinderopvang aan te bieden. In  mensentaal : verkoop kinderopvangcheques die voor iedere organisator dezelfde waarde hebben, maar verkoop ze aan een prijs die afhangt van het inkomen van de ouders die ze aankopen.

Unieko, de unie voor de zelfstandige kinderopvang, berekende vorig jaar al dat het invoeren van dergelijk systeem met dezelfde overheidsmiddelen als vandaag worden aangewend, het tekort in de kinderopvang onmiddellijk kan worden weggewerkt. Maar de zuilen willen niet mee… tiens tiens…

Op aanvraag : pensioencijfers

Er werd naar gevraagd onlangs. Dus wil ik ze best geven. Pensioencijfers.

Het zijn maar een paar vaststellingen, maar ze spreken boekdelen. En dat mag je best letterlijk nemen, want wat zelfstandigen en werknemers betreft beslaat de gedetailleerde statistiek van RVP maar liefts 268 bladzijden met tabellekes. De pensioendienst van de overheidssector (PDOS) stelt dan weer een handige tool ter beschikking waar op geheel interactieve wijze de nodige cijfertjes uit het systeem kunnen worden gepuurd.

Frappant, maar wel correct:

Bij de gepensioneerde ambtenaren met een zuivere loopbaan als ambtenaar achter de rug bedraagt het gemiddelde pensioen 2.182 euro per maand. Onder hen zijn er 2.201 ex-functionarissen met een pensioen van meer dan 5.750 euro per maand. Wola!

Bij de gepensioneerde werknemers met een zuivere loopbaan als werknemer in loondienst in de botten bedraagt het gemiddelde pensioen 951 euro per maand. Er zijn weliswaar 294 gepensioneerden met een maandelijks pensioen van meer dan 3.125 euro, maar daarbij moet je wel rekening houden dat dit gaat over een aantal zeer specifieke gepensioneerden met een uitermate voordelig pensioenstelsel zoals vliegend personeel uit de burgerluchtvaart en mijnwerkers, stelsels die quasi allemaal uitdovend zijn. Normaliter bedraagt een werknemerspensioen nooit meer dan een kleine 1.900 euro per maand. Dit is het gevolg van het feit dat het brutoloon dat in aanmerking wordt genomen voor de pensioenberekening wordt geplafonneerd in het stelsel van de werknemers, in tegenstelling tot de ambtenarenpensioenen die nooit geplafonneerd zijn maar genieten van automatische perequatie (ze worden berekend op de wedde van de laatste 5 jaar loopbaan als ambtenaar, en stijgen mee als die weddeschalen stijgen).

Bij de gepensioneerde zelfstandigen met een zuiver loopbaan bedraagt het gemiddelde van de uitbetaalde aalmoezen 672 euro. Er was in 2008 welgeteld 1 (één) zelfstandige gepensioneerde die een maximum gezinspensioen trok van 1.257,54 euro. De andere 100.000 moMaar ja, die zelfstandigen hebben dat ook niet nodig hé, die hebben toch gans hun leven in ‘t zwart gewerkt en de werknemers uitgebuit en wekelijks hun buit naar Luxemburg of Zwitserland gebracht… Yeah right!

Heeft er iemand een zinnig argument om te verdedigen dat de ambtenarenpensioenen niet geplafonneerd zijn zoals deze van de werknemers? Omdat ze verplicht waren om jaarlijks 35 dagen verlof te nemen? Omdat ze ieder jaar 30 dagen ziekteverlof kregen die werden opgespaard om 3 jaar vroeger in pensioen te kunnen gaan met behoud van wedde? Omdat ze jarenlang weggestoken zaten op een dienst waar ze niet eens werden gemist als ze een halfjaar afwezig waren? Omdat hun pensioen een uitgesteld loon is waar ze recht op hebben, want ze hebben tenslotte tijdens hun loopbaan oh zo weinig verdiend? (don’t bullshit me, ik wordt zelf betaald in de weddeschaal C51 van de federale ambtenaren, en ik ken er veel die het met veel minder moeten stellen in de privésector.)

Een eerste goede stap in het betaalbaar houden van de vergrijzing : plafonneren van de ambtenarenpensioenen zoals de werknemers op 1.900 euro per maand, en de aalmoezen van de minimumpensioenen optrekken naar een menswaardig inkomen. In plaats van steeds te roepen over hoe nodig de solidariteit tussen de generaties wel is, begint men misschien beter met het aanpakken van de intragenerationele solidariteit. Want uiteindelijk zijn het onze kinderen en kleinkinderen die zullen moeten werken voor de ambtenarenpensioenen waar niet de minste reserve is voor aangelegd. Ik wil ze dat besparen, u toch ook?

Blablablabla …

Hét regeerakkoord. Amai. De moeite om het eens te lezen, maar vraag als liberaal toch maar een voorschriftje fluoxetine alvorens er aan te beginnen. Een paar quotes:

Het volgen van een taalopleiding wordt beschouwd als een passende opleiding;

In het bijzonder zal ter uitvoering van het decreet Leren en Werken een warme overdracht van de deeltijds lerenden tot stand komen tussen de centra voor deeltijds leren en de VDAB;

Om de nodige financiële middelen te verzamelen zal de Vlaamse overheid dat kapitaal zelf lenen op de markt;

In het kader van de vertramming van het openbaar vervoer maken we werk van tramprojecten in alle Vlaamse provincies;

En ik ben nog maar 10 pagina’s ver…

Zum kotsen!

Marokkanen vertrouwen vooral zichzelf… niet!

Wie in Humo oog heeft voor Open Venster - ik altijd - kan het beamen. Marokkanen vetrouwen vooral zichzelf niet. In Humo 3592 staat als allerlaatste lezersbrief het volgende:

Toch ook niet veel

In de weergave van de resultaten van het Belgische Marokkanenonderzoek van de Koning Boudewijnstichting in Humo 3590 is een onnauwkeurigheid geslopen. We schreven dat het vertrouwen van Belgische Marokkanen in de politie 0,2 procent bedraagt. Daarbij gaat het om het vertouwen in de Marokkaanse politie. Het vertrouwen in de Belgische politie bedraagt 1,7 procent.

De redactie

Bon, ik geloof dat het een gewone misser is van de redactie, en dat er geen sprake is van bewuste misleiding in het artikel over het onderzoek zelf. Aan dergelijke tendentieuze praktijken bezondigt een kwaliteitshebdo als Humo zich niet, ahum. Ze zullen in de studie van de KB- stichting waarschijnlijk gewoon een lijntje gelezen hebben met behulp van een krom liniaal, en uit statistieken lezen met kromme linialen durven nogal eens verkeerde interpretaties voortspruiten. Deze leeslapsus weze de redacteuren vergeven, hoewel ik vind dat de meer dan terechte rechtzetting niet thuishoort bij de lezersbrieven echter ergens op de eerste bladzijden.

Waarover zeur ik dan nog? Wel, enerzijds is een afwijking van 8,5 keer eerder een serieuze kemel dan een foutmarge. Bovendien getuigt de titel “Toch ook niet veel” een beetje van cognitieve dissonantie vanwege de redactie… Dan ga ik maar zelf de studie eens raadplegen, wolapola… 152 pagina’s!

Blijkt dat Belgische Marokkanen inderdaad minder vertrouwen hebben in de Marokkaanse politie dan in de Belgische politie. Nog eerder wantrouwen ze de Belgische media dan de Brusselse flikken. Maar de Marokkaanse wetsarmen slaan echt wel alle wantrouwenrecords. Ik ga de cijfers hier niet overschrijven, zelfs niet met een recht liniaal, raadpleeg ze zelf, pagina 82 en volgende.

Conclusie : hoe wil je nu dat wij de Marokkanen vertrouwen, ze vertrouwen zichzelf niet eens!

Aan Jozef De Witte van het CGKR : doe geen moeite om mijn ip-adres op te snorren via mijn provider, je vindt mijn persoonsgegevens gewoon ergens op deze blog.

Verplichte lectuur!

‘t Is er sedert vandaag : het nieuwe statistische zakboekje van het VBO. ‘t Wordt regelmatig bijgewerkt, en telkens Timmermans ergens in de pers een spontane verklaring aflegt, weet ik dat ik moet gaan kijken op de site van de Belgische ondernemersclub.

Ja, verplichte lectuur… Ok, misschien is het wat eenzijdig qua thema’s, ‘t zijn echter de cijfers die tellen, en die zijn correct.

Dit hoort voor mijn part thuis op iedere lessenaar in de laatste graad van het middelbaar onderwijs, ongeacht de richting. Het is leesbaar en duidelijk en maakt op een heerlijke wijze gebruik van het visualisatieprincipe. De schreeuw naar veralgemening van de lessen economie voor alle middelbare scholen van een tijdje geleden mag niet verstommen tot een fait-divers. Maak er dan ook werk van! En ik denk dat het VBO bereidwillig zijn medewerking zal verlenen om dit hebbedingetje ter beschikking te stellen van al diegenen die ze binnen een paar jaar willen en moeten aanwerven.

Of niet soms, Pieter?

Met illegale groeten,

Heb je het ook al eens meegemaakt dat je auto verkeerd geparkeerd stond, en terwijl je spoorslags naar je fiscale melkkoe snelde er reeds een lid van de lokale politie een vaststelling aan het neerpennen was? Dan weet je hoe dat verder afloopt. Ah mijnheer, is dat voertuig van u? Euh, bibber, ja… Ge weet toch dat ge hier niet moogt parkeren? Ja maar ik was efkes binnen bij… PAPIEREN AUB! Ja, momentje, ik pak mijn boorddocumenten……

Zenuwachtig zoek je dat verdomde mapje, en als je het uiteindelijk van onder de rommel uit je handschoenvakje hebt uitgetrokken blijkt er geen geldige groene kaart in te zitten. Shit, waar ligt dat onding? Gaat er nog wat van komen vandaag? Ja.. euh… ik vind mijn… VERZEKERINGSBEWIJS NIET ZEKER!!! Euh, nee, maar ik weet dat ik…

Het verhaal eindigt in het beste geval dat je binnen de 5 dagen een halve dag verlof mag aanvragen om je groene kaart te gaan tonen op het plaatselijke kantoor van het verlengstuk van de procureur van Albert. In het slechtste geval heb je 100 euro boete waarvan 50 voor jouw rammelkar op een ongewenste plaats te laten staan en de andere helft omdat je niet in staat was te bewijzen dat je pendelgarantie verzekerd was voor gebruik op de openbare weg. Dokken!

Mij is het zelfs ooit overkomen dat ik naar het gemeentehuis mocht trekken omdat mijn “foto niet meer in overeenstemming was”. Juist, ik was op de foto 17 jaar jonger maar ik zag er 17 jaar later even baardloos uit als op de foto, want ik had me de dag van de aanvaring met de stiptheidsactiehoudende flikken net geschoren en op mijn 18 had ik zelfs nog geen dons onder de neus staan, laat staan een snor. Dokken!

Niet dokken is af te raden, ze sturen na verloop van tijd gewoon een deurwaarder die met afgestreken – ik doen enkel mijn plicht – gezicht je schamele bezittingen komt opladen. Dus, dokken!

Geef toe, het staat in schril contrast met dit. Uitkijken en goed luisteren. Dan hoor je ook de boodschap die ik hoorde… Hoezo? papieren controleren van sans-papiers? Waarom zouden we dat doen? We zetten 100 man in om die mensen buiten te strelen, en dat deze misschien illegaal op het grondgebied verblijven en eigenlijk niet vrij mogen rondlopen raakt onze kouwe uniformen niet. (Ah nee, want vanmiddag moeten we nog een pak groene kaarten gaan controleren op aanwezigheid in het voertuig van vergeetachtige Belgen!) Dokken? Nee wegwezen! Tot binnen een paar maand trouwens. Dan zien we mekaar terug, nadat een andere eigenaar (Groep S, bijvoorbeeld) de kosten heeft moeten dragen van een verzoekschrift om zijn rechtmatige eigendom terug te krijgen…

Met illegale groeten,

Spraakmakend, maar niets nieuw onder de zon… of halve maan.

Vanavond naar Koppen XL gekeken. Ik geef toe, helemaal heb ik het niet gezien. De spaghetti sudderde nog in het begin van het programma, en de finale ervan werd slechts gecapteerd door telkens één helft van mijn gezichtsveld respectievelijk gehoorspectrum omdat ik al dente gekookte deegwaren niet graag koud eet. Desalniettemin was het duidelijk voor mij : walgelijk! Jammer dat deze uitzending in tegenstelling tot Koppen Regular niet onmiddellijk te herbekijken valt via de videozone van de Reyerslaan.

Ongelooflijk hoe een aantal volwassen idioten het in hun hoofd haalt de kinderen van nog grotere idioten mentaal te bewerken tot de inhoud van de hersenpannetjes verpoeiert. Ok, hier lopen er ook wel een paar kakkewieten rond waar dergelijk veel hoeken af zijn dat ze rond staan, denk maar aan Jomanda, maar geen mens die daar nog wakker van ligt, hoongelach is hun deel. Wanneer het uiteindelijk bij zo een creaturen de spuigaten zou uitlopen tikken we als maatschappij wel even op de vingers.

Wat er zich echter in de Verenigde Staten op ‘Bible Camps’ afspeelt is pure mishandeling. Een inbreuk tegen de rechten van het kind. Psychopedosexualiteit. Spraakmakend, dat zeker, maar we hoeven zover niet te gaan zoeken. Hetzelfde doet zich immers iedere week voor dichter bij ons dan ons verdraagzaam verstand lief is. Niet meer bij meneer Pastoor – langer dan de jaren vijftig heeft de Mechelse Cathechismus niet overleefd – maar in de recentere koranscholen waarvan zowat aan iedere moskee in ons land wel een variant te vinden is.

Ik heb zo het vermoeden dat Bible Camps in de Bible Belt kweekscholen zijn voor christelijke jihadi, net zoals in koranscholen snotapen worden klaargestoomd tot islamitische kruisvaarders. Nochtans horen ze beiden kikkers op te blazen met een rietje, doktertje te spelen met het buurjongetje of, time’s slipping into the future, te Wii’en… Alles is beter dan het aborteren van hun kritisch bewustzijn.